استان بوشهر در جنوب ایران و در حاشیه خلیج فارس واقع شده و با مساحتی حدود ۲۳٬۱۶۷ کیلومتر مربع، یکی از استانهای کوچک اما راهبردی کشور به شمار میآید. مرکز این استان شهر بوشهر است و شهرستانهایی همچون برازجان، کنگان، گناوه، دیلم و دیر در آن قرار دارند. بوشهر از شمال با استان خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد، از شرق با استان فارس، از جنوب با هرمزگان و از غرب با آبهای خلیج فارس هممرز است.

آبوهوای استان بوشهر عمدتاً گرم و مرطوب بوده و تابستانهای طولانی و زمستانهای معتدل دارد. موقعیت جغرافیایی آن باعث شده که بوشهر از مهمترین بنادر جنوبی ایران محسوب شود و نقش ویژهای در حملونقل دریایی، صید و تجارت ایفا کند. مردم بوشهر بیشتر فارسیزبان هستند و لهجه شیرین بوشهری دارند، همچنین اقلیتهایی از عربها و لرها نیز در این استان زندگی میکنند. موسیقی بوشهر با ریتمهای محلی و آیینی شهرت فراوانی دارد و صنایع دستی همچون حصیربافی، گبه، گرگوربافی و ساخت قایقهای سنتی (لنجسازی) از ویژگیهای فرهنگی این منطقه است.
از نظر تاریخی، استان بوشهر دارای پیشینهای کهن است و آثار باستانی و تاریخی متعددی همچون شهر تاریخی سیراف، گور دختر، قلعههای دریایی و بناهای دوران قاجار در این استان دیده میشود. علاوه بر این، بوشهر به دلیل موقعیت استراتژیک خود در طول تاریخ همواره کانون توجه قدرتهای داخلی و خارجی بوده است.
اقتصاد استان بوشهر بر پایه منابع نفت و گاز، نیروگاه اتمی بوشهر، شیلات، کشاورزی (بهویژه نخلستانهای خرما) و فعالیتهای بندری استوار است. این استان با دارا بودن بزرگترین میدان گازی جهان (پارس جنوبی) نقش کلیدی در اقتصاد ملی ایران ایفا میکند.