ماهواره کِی از بالای منطقه‌ی شما رد می‌شود؟

محدودیت‌ها: عبور پیش‌بینی‌شده یعنی پهنه‌ی سنجنده منطقه را می‌پوشاند؛ تصویربرداری واقعی به برنامه‌ی مأموریت و دریافت داده هم بستگی دارد. پهنای تصویر: لندست ۱۸۵ کیلومتر، سنتینل-۲ حدود ۲۹۰ کیلومتر. سنتینل-۲A در دوره‌ی تمدید (تا پایان ۲۰۲۶) فقط مناطق انتخابی را تصویر می‌گیرد، پس عبورهایش «کاندید» هستند و با برنامه‌ی ESA تأیید نشده‌اند. عبورهای لندست هم با برنامه‌ی USGS تطبیق داده نمی‌شوند. فیلتر نوری: عبورهای لندست و سنتینل-۲ فقط وقتی نمایش داده می‌شوند که نزولی باشند، مرکز منطقه در محدوده‌ی عرضی مأموریت باشد (لندست حدود ±۸۱٫۸°، سنتینل-۲ از ۵۶- تا ۸۴+) و خورشید بالای افق باشد. سنتینل-۱: رادار به راست نگاه می‌کند و در این ابزار پهنه‌ی IW حدود ۳۶۸ تا ۶۱۶ کیلومتر در راست مسیر فرض شده است. این عدد از هندسه‌ی زاویه‌ی برخورد ۳۱ تا ۴۶ درجه (IW) و ارتفاع حدود ۶۹۳ کیلومتر محاسبه شده و تقریبی است. سنتینل-۱ بر اساس سناریوی رصد تصویر می‌گیرد. درصد پوشش: برای کادر، با نمونه‌برداری ۱۶×۱۶ و وزن‌دهی هم‌مساحت (cos عرض) محاسبه می‌شود. دقت: بزرگ‌ترین منبع خطا قدیمی بودن TLE است. پیش‌بینی بیش از حدود دو هفته‌ی آینده را قطعی نگیرید. اگر «حاشیه لبه‌ی پهنه» نزدیک صفر (±۵ کیلومتر) است، عبور را «ممکن» بدانید؛ برای نقطه، عبورهایی که تا ۵ کیلومتر بیرون لبه‌اند هم با برچسب «لبه‌ی بیرونی» نمایش داده می‌شوند. ابر: این ستون از مدل پیش‌بینی هوای Open-Meteo در مرکز منطقه می‌آید، نه از تصویر ماهواره‌ای، و فقط تا ۱۶ روز در دسترس است.